بسم الله الرحمن الرحيم خطبه 11 و من كلام له ( عليه السلام ) لابنه محمّدبن الحنفية لما اعطاه الراية يوم الجمل : « تَزُولُ الْجِبَالُ وَلاَتَزُلْ ، عَضَّ عَلَى نَاجِذِكَ ، أعِرِ اللَّهَ جُمْجُمَتَكَ ، تِدْ فِى الْأَرْضِ قَدَمَكَ ، اِرْمِ بِبَصَرِكَ أَقْصَى الْقَوْمِ ، وَغُضَّ بَصَرَكَ ، وَاعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِاللَّهِ سُبْحَانَهُ » موضوع بحث درسهايى از نهج البلاغه بود ، رسيديم به خطبه يازدهم از نهج البلاغه . « و من كلام له ( عليه السلام ) لابنه محمّدبن الحنفية » ( از كلمات حضرت امير ( عليه السلام ) است خطاب به فرزندش محمّد بن حنفيه . ) نسبت محمّد به حنفيه منظور از حنفيه مادر محمّد است ، حضرت على ( عليه السلام ) در زمان حيات حضرت زهرا ( عليها السلام ) همسرى اختيار نكردند ، ولى بعد از وفات حضرت زهرا ( عليها السلام ) از جمله همسران حضرت همين مادر محمّد حنفيه است .